«حمید شب خیز» خودش را کارگر این کار (تلویزیون داری) می داند و همیشه در جواب مخالفان و دشمنان می گوید که کارش را با دست خالی آغاز کرده و حالا هم که به اینجا رسیده هنوز کارهای تلویزیون اش را خودش انجام می دهد و حتی استودیو را جارو می زند!

او که کارمند «ایرفرانس» بود در سال 1981 پس از آن که در جریان مجادله ای از یک فرد مذهبی سیلی خورد، تصمیم خود را برای مهاجرت به آمریکا گرفت. شب خیز در ابتدای حضور در آمریکا به رستوران داری پرداخت و به گفته خود اولین کسی است که اقدام به ضبط برنامه در آمریکا کرده. او خوشحال است از این که تلویزیونی به راه انداخته که: باب طبع خانواده هاست و «مردم تنها به خاطر صفا و صمیمیت جاری در تلویزیون»، می نشینند پای برنامه هایش و با نداری و کمبود های تلویزیون و برنامه ها کنار می آیند و لذتش را می برند!

در حقیقت همین شروع و یک جور هایی قدیمی بودن اش، افتخاری برای شب خیز به حساب می آید؛ و این که با دست خالی به آمریکا آمده و ابتدا یک رادیو داشته و بعد تلویزیونی چند ساعته و برنامه ها هم نه در استودیو که در گاراژ منزلش و با یک دوربین نه چندان پیشرفته ضبط می شده و بعد توسط خود شب خیز ادیت. شب خیز البته این کار را نه در خارج از ایران که وقتی پیش از انقلاب در ایران بوده شروع کرده؛ با سوئیچینگ شو های تلویزیونی. و حالا هم خب چند شبکه دارد و به قول خودش جوانان زیادی «طرح کاد»شان را پیشش گذرانده و از او کار یاد گرفته اند. و همه این ها سپر حمید شب خیز است در مقابل حمله های گاه و بی گاه رقیبان که شب خیز از آن ها به عنوان «تازه وارد هایی که کارشان را بلد نیستند» یاد می کند.

چهره و اسم حمیدخان تا قبل از به وجود آمدن شبکه های ماهواره ای کاملا ناآشنا بود؛ و تنها آن هایی که خیلی پی گیر بودند با اسم برادرش «فرید شب خیز» (آهنگساز و برنامه ساز تلویزیون رسمی ایران) آشنا بودند و همچنین برادر دیگرش «رحیم شب خیز» که استودیو ضبط صدا دارد. اما در میان آن همه شو های نوروزی هم که از آن ور آب به اینجا می رسید، پیش از این که تصاویر تلویزیونش برای ایران پخش بشود، مردم با اسم او در برنامه های تلویزیونی n.i.t.v (تنها تلویزیون ماهواره ای موجود آن زمان) آشنا شدند؛ وقتی که «ضیا آتابای» و چند برنامه ساز دیگر به شدت به او حمله می کردند و از او می خواستند جلو دوربین لااقل رعایت ادب را بکند و با آن لحن زننده در مورد همکارهای خود صحبت نکند. تصویری که از حمید شب خیز پیش از رویت چهره اش برای مخاطبان برنامه های ماهواره ترسیم شد، کسی بود که برنامه هایش به فحاشی و خط و نشان کشیدن برای دیگران می گذرد. تصویری که با آغاز به کار تلویزیون «ایران» (itn) کاملا تغییر کرد. شب خیز کسی بود که جلو دوربین می نشست، همه چیز را - از ساختن برنامه تا حاشیه ها را- سهل می گذراند و به قول خودش نان و ماستش را می خورد!

شب خیز در مدت کوتاهی تبدیل به شخصیتی شد مورد توجه مخاطبینی که حوصله برنامه های سیاسی و پُر از جنگ اعصاب شبکه های دیگر را نداشتند و بیشتر خوش داشتند که بنشینند و با بی خیالی و ساده انگاری شب خیز حال کنند. اما چند وقت پیش این سبک و سیاق برایش دردسر ساز شد؛ کمپانی «کلتکس» اعلام کرده بود که تنها شبکه های مورد تائید این کمپانی حق پخش محصولاتش را دارند. اما شب خیز که کلاً به این کار ها کاری ندارد، به پخش موزیک ویدئو های کمپانی کلتکس ادامه داده و «سوو» شد و به پرداخت نیم میلیون دلار غرامت، محکوم. پس برای به دست آوردن مبلغ غرامت، به برنامه مورد علاقه اش پرداخت و یک «تله تان» ویژه گذاشت و از هواداران شبکه اش خواست که با کمک های خودشان از زمین خوردن تلویزیون او جلوگیری کنند.

این مبلغ هنگفت در مدتی کوتاه جمع آوری شد و شب خیز جریمه را پرداخت کرد. اما ماجرا در اینجا خاتمه نیافت؛ «مهران عبدشاه» مدیر شبکه ipn در برنامه ای شب خیز را کلاه بردار و شارلاتان خطاب کرد و گفت: اگر این شبکه مشکل مالی داشته پس چه طور می خواهد دو شبکه جدید افتتاح کند؟ و بعد ادامه داد: شب خیز با پولی که از مردم جمع می کند برای استفاده های شخصی سود می برد و حتی نشانی منزل گویا لوکس شب خیز را در برنامه اش اعلام کرد تا مردم بروند و ببینند... حرف های عبدشاه فارغ از مستند بودن یا نبودنش، پُر بیراه نیست؛ چون شب خیز سالی یک بار برنامه تله تان اش را برگزار می کند! در کنار آن، او موفق به جذب تبلیغات و اسپانسر های زیادی شده و چند حامی مالی قدرتمند هم دارد. اما باز کیفیت برنامه های شبکه اش در حد نازلی باقی مانده و هیچ پیشرفتی نکرده است. البته این میان، مخاطبان هستند که با همین حمید شب خیز که سمبلی ست از شوخ و شنگی و بی خیالی، حال می کنند و شخصیت به ظاهر مثبت و بی غل و غش او را دور از این انگ ها می دانند.

مشغله دیگر شب خیز برگزاری کنسرت است؛ کاری که باز شب خیز در آن ید طولایی دارد و خودش عنوان می کند که وقتی در ایران دانشجو بوده در دانشگاه برای خواننده های مطرح آن زمان برنامه می گذاشته و در حقیقت کارش را از آن جا و با کمترین امکانات شروع کرده! هنرمندانی که تا به حال با «شب خیز کنسرت گذار» کار کرده اند معمولاً از نوع امکاناتی که در اختیارشان قرار می گیرد و وضعیت سالن و بلیط فروشی، ناراضی هستند.

اما بالاخره با همه این تفصیلات، شب خیز در این کار (با وجود زیاد شدن دست و رقیبان متعدد) هنوز باقی مانده و فعالیت می کند که شاید دلیلش رابطه نسبتاً خوبی ست که با هنرمندان دارد و می تواند آن ها را مجاب به همکاری کند. هرچند که بعد هنرمندان شاکی بشوند و اعتراض کنند که سرشان کلاه رفته و حقشان خورده شده!

شب خیز البته با کار آوازخواندن هم بیگانه نیست و در سال های پیش از انقلاب، چند آهنگ اجرا کرده و در شوی معروف «میخک نقره ای» به مخاطبان معرفی شده. چیزی که این میان جلب توجه می کند، عدم تمایل شب خیز به پخش ترانه هایش است؛ با وجود این که مخاطبان بار ها از او خواهش کرده اند که آهنگی از خودش پخش کند اما شب خیز هر بار امتناع کرده؛ موضوعی که در مورد ضیا آتابای هم صدق می کند و البته دلیلش در آن مورد واضح است، اما اینجا نمی توان برایش هیچ دلیل منطقی ای پیدا کرد. انگار شب خیز هم هنرمندی عهد شباب اش را نمی پسندد و دوست دارد فعالیت های دوران گذشته اش همین طور مسکوت بماند. گرچه ویدئوی حضورش در میخک نقره ای روی اینترنت برای دانلود موجود است.

از بدو تاسیس شبکه itn که همراه با اوج دوران پارازیت فرستادن و قطع برنامه های n.i.t.v بود شب خیز همواره سعی می کرد که سیاست های پخش برنامه اش را فارغ از مسایل سیاسی دنبال کند تا برنامه هایش بدون دردسر پخش شود و در این بین حتی گاهی به سانسور فیلم های سینمایی قدیمی ای که پخش می کرد، پرداخت تا کمتر به دردسر بیفتد!

در این سال ها، شایعه همکاری شب خیز با دولت جمهوری اسلامی همواره به گوش می رسیده است. حتی یک بار چند شبکه برای اثبات این مدعای قدیمی ، ورق کاغذی را که گویا توسط یک مامور امنیتی فراری به دست شان رسیده بود، نشان دادند که ادعای کمک مالی گرفتن شب خیز از دولت ایران را تائید می کرد. کاغذی که البته معلوم نبود متعلق به کدام ارگان است و چند مهر ناشناس روی اش بود و مدرکی بود شاید بی اعتبار...

شب خیز مدعی است که ایده های بکر در این عرصه نخستین بار به ذهن او می رسد و وقتی اجرایش می کند، دوستانش (یا در حقیقت همان رقبایش) از او تقلید می کنند و ایده هایش را می دزدند. نمونه اش همین حضور تلویزیون اش روی ماهواره «هات برد» است که باعث شد بعد از مدتی پای بقیه شبکه های غیرسیاسی هم باز شود و بازار را کساد کنند. بازار آگهی های شب خیز هم اما ویژگی های منحصر به فردی دارد؛ از شعرهای رنگارنگی که برای فروشگاه «دی تو دی» دبی می سازد بگیرید تا گزارش های تصویری که از فروشگاه های بزرگ این شهر پخش می کند، همگی این ویژگی های منحصر به فرد را به نمایش می گذارند. او گاه برای پوشش تصویری گزارش های تبلیغاتی اش در فرودگاه ها از دوربین موبایلش استفاده می کند و همین تصویر تهیه شده از طریق دوربین موبایل را در ابعادی وسیع از تلویزیون پخش می کند و کسی هم نیست که بگوید ما هیچ کدام از این تصاویری که او پخش می کند را نمی توانیم ببینیم!! نقش موبایل شب خیز در تهیه و پخش پیام های بازرگانی، محدود به این موارد نمی شود؛ گاه در وسط پخش برنامه، موبایل او زنگ می زند و او که از این تماس متعجب شده است، گوشی را جواب می دهد. چند لحظه بعد با خنده ای حیرت زده به اطلاع بینندگان می رساند که از اتفاق، فلان آدمی که تولیدکننده یک کالا است با او تماس گرفته و... کم کم بحث به کالایی که این شخص تولید می کند کشیده می شود و او از اسپیکر موبایل شب خیز اطلاعات بسیار کاملی را از کالای مورد نظر به بینندگان تلویزیون ارائه می دهد و این طوری نصف برنامه عادی هم در قالب آگهی پر می شود!

اما اگر فکر می کنید که این اقدامات حمیدخان، اعتراض بینندگانش را در پی دارد، بدانید که در برداشت تان سخت در اشتباه هستید؛ بینندگان تلویزیون های شب خیز، آدم های بسیار قانعی هستند که از هر چیزی که از تلویزیون اش پخش می کند، حیرت زده می شوند و بلافاصله با او تماس می گیرند و از این همه زحمتی که او می کشد تشکر می کنند...

قضیه دریافت آبونمان از بینندگان تلویزیون هم خود حکایت جالبی دارد. هر سال نزدیک های ژانویه، شب خیز پخش برنامه های عادی خود را قطع می کند و از بینندگان داخل و خارج از کشور می خواهد که حق اشتراک خود را پرداخت کنند. سال اولی که شب خیز تلویزیونش را تاسیس کرده بود، این پرداخت ها آن قدر زیاد بود که به او حسابی مزه کرد و این کار را در سال های بعد در ابعادی وسیع تر ادامه داد. اما امسال که مبلغ جمع آوری شده بسیار ناچیز از آب درآمده، شب خیز طاقت از کف داد و گفت که می خواهد تلویزیون اش را در اروپا و آمریکا کارتی کند و از این طریق هزینه های پخش را دربیاورد.

شب خیز قرار است به زودی سومین شبکه اش را افتتاح کند. او روبروی دوربین می نشیند و قهقهه می زند. در وقت عزا لباس تیره می پوشد و عزادار می شود. او تلفن جواب می دهد، بگوبخند می کند، بی وقفه دنبال این است که مردم از برنامه هایش لذت ببرند. او هیچگاه غصه کمبود های تلویزیون اش را نمی خورد. برایش مهم نیست که دوربین هایشان بلا استفاده شده اند و تصویر بد رنگ تحویل بیننده می دهند. او اعتقاد دارد با همین «آبگوشت» فقیرانه می توان زندگی کرد و خوشبخت بود!



تاريخ : ۱۳٩۱/۱۱/٧ | ٤:٥٤ ‎ب.ظ | نویسنده : شهرام و بهمن میلان | نظرات ()
  • کد زیباساز انفجار گل